Dag 24: Palmdale

Hotel: Embassy Suites Palmdale Aantal miles gereden:  _ miles Hoogste temperatuur vandaag: 102 °F

Vandaag bijna geen mensen bij het ontbijt. We konden dus direct ons eitje bestellen. De yoghurt met blauwe bessen en aardbeien smaakte ook alweer verrukkelijk. Toch leuk als je zelf niks moet maken.😉 De kranten staan hier vandaag vol met verslagen over de Conventie van de democraten. Hillary doet er alles aan om filmsterren, zangers, Michelle Obama zelfs ed op het podium te krijgen om een speech te geven voor haar. Men zegt dat het gewoon gaat om de meeste kiezers te lokken die wel degelijk gaan stemmen en ervoor in de rij willen staan aanschuiven. Nadat de frigobox gevuld was met ijs, zijn we vertrokken naar het Hollywood Sign. Hij is ondertussen dubbel zo groot geworden als wat we nodig hebben, maar ja, we hebben hem nu, dus nemen we hem maar goed gevuld mee. We stopten nog eens voor een tankbeurt vooraleer we de snelweg opreden. De eerste stop was een korte bij Capitol Records. Daar tegenover ligt een concertzaal waar Nirvana optrad en The Ramones hun laatste concert gegeven hebben. Als echte fans moesten Luc en Victor daar natuurlijk een foto bij. Marie-Laure bleef in de auto zitten lezen. Hierna vertrokken we naar het teken van LA: het Hollywood Sign op de berg. Ik was wel wat bang of het me ging lukken, maar wou het in elk proberen. We kwamen een bord tegen dat zei dat het Hollywood Sign niet bereikbaar was, maar wel de Sunset Ranch. Daar begon de wandeling wisten we, dus waagden we het er toch op. We reden zo ver mogelijk de woonwijk in en vonden een parking kortbij het hekken van de ranch. Je mocht niet met de auto verder, de weg is zelfs afgesloten met een hekken, maar te voet mocht wel. Geladen met water begonnen we aan de steile tocht van iets meer dan 2 mijl, enkele richting. De zon stond hoog aan de hemel en er was nergens schaduw. Het was soms echt afzien, maar we zetten toch door. Na 1,1 mijl kon je kiezen om verder omhoog te wandelen tot boven de letters, of vlak verder te stappen en een mooi zicht erop te hebben. Veel mensen kozen voor de laatste optie, maar wij niet! We waren al zover geraakt. De weg was vanaf nu geasfalteerd en de helling was enorm. Wat waren we dan ook tevreden toen we de letters na een uur en een kwart klimmen plots onder ons zagen! Er stond wel een grote hoge afsluiting zodat je niet naar de letters kon. Dat zou ook levensgevaarlijk zijn, gezien hoe steil het daar wel was. We schatten de hoogte van de letters op ongeveer 8m. We zouden eens moeten opzoeken of dat klopt, maar ze zijn echt reusachtig! We beeldden ons in waar vroeger dan nog 'LAND' zou gestaan hebben, want veel plaats was er volgens ons zicht niet over. We konden nog even naar boven voorbij de hoge toren met allerlei zendmasten en vandaar hadden we een prachtig zicht op LA. Er stond wel maar een klein miniem bankje dat een ander gezin had ingenomen😩 Toch zijn we er een hele tijd blijven staan. Zo'n grote stad hebben we echt nog nooit gezien. Overal waar je je ook naartoe draaide zag je huizen staan, echt immens. De nodige foto's werden getrokken en toestellen werden weer gewisseld met de andere familie: zij een foto van ons, wij van hen. Altijd gemakkelijk. We hebben er nog een tijdje met z'n vieren - ik wou al vijven typen Charlotte😱 - zitten genieten dat we dit mochten meemaken. De terugweg ging al wat vlotter, maar duurde toch ook een uur. Het was weer al 102°F dan! De 'Bronson Caves' waren niet ver daar vandaan, dus gingen we die ineens ook maar bezoeken. Ze werden gebruikt in Batman als verstopplaats van de batmobiel. We volgden de Tom Tom die ons door enge nauwe kronkelende straatje leidde. Wel leuk om de huizen daar te zien, maar ik kneep ze wel als er een auto geparkeerd stond en we die met onze grote auto voorbij moesten. We misten dan ook nog een afslag omdat het met die haarspeldbochten niet altijd duidelijk was, dus wat deed Tommie? Hij leidde ons eruit en langs dezelfde kant als ervoor er weer in. Twee keer die route dus! Uiteindelijk konden we de auto parkeren en moesten we na een hekken nog een 400 m stappen eer we ze zagen. Toen je erdoor ging kwam je uit in een prachtige canyon met verschillende kleuren. Ik vond die mooier dan de grot, maar ja, ik heb de film nooit gezien. De jongens vonden het fantastisch! Ook Star Trek VI is in deze canyon gedeeltelijk opgenomen. Weten we weer waarnaar kijken als we thuis zijn😜. Ze hadden wel een lelijke vuilbak aan de uitgang gezet en die stoorde de foto's, dus kreeg die een beter plaatsje☺️ Griffith Observatory stond ook nog op de planning, dus reden we daar naartoe. Al van minstens een km ver stonden ze op de weg geparkeerd. Daar hadden we geen zin in, dus we zijn gewoon tot de parking bij het gebouw gereden en kijk, daar was nog plaats! Binnen was een slinger van Foucault te zien, zoals er in Parijs en in Rome ook een hangt. Verder had je allerlei zalen met bv het periodiek systeem voorgesteld met per element een voorbeeld van welk materiaal het is. Of een eclips werd voorgesteld. In een ander stukje zagen we op een cirkel de 12 maanden aangeduid. Daarbinnen draaide de zon met daarrond de aarde. Zo kon je goed zien dat die eigenlijk nog snel ronddraait. En zeggen dat wij daar niks van voelen! We zijn dan nog op het dak gestapt ook via een lange draaitrap. Daar zagen we het Hollywood Sign weer en waren best trots op onszelf. De telescoop waarmee ze naar sterren kijken in het planetarium konden we ook zien van daaruit. Helaas stond hij achter glas en konden we niet korter bij. Iedereen werd ondertussen al goed moe, dus zijn we naar het hotel gereden en hebben daar in de buurt Mexicaans gegeten: fototoestel lag nog in de auto en teveel honger om er om te gaan☺️ In het hotel was de Reception nog bezig, en hebben we daar als dessert fruitsla gegeten. Naar de kamer namen we nog een drankje mee: Luc een bourbon en ik cranberrie met soda en een beetje vodka: heel lekker! Iedereen kon een verfrissende douche gebruiken en daarna hebben we naar het vervolg gekeken van Harry Potter. Wat we morgen nu nog kunnen doen, zien we morgen wel🤔