 | Hotel: Residence Inn Palmdale Aantal miles gereden: _ miles Hoogste temperatuur vandaag: 89 °F |
Gisteravond zei Charlotte plots dat haar armen vol pukkeltjes zaten, al van 's morgens....ze dacht dat het misschien kwam van een beest in de sofa, dus wou ze daar liever niet meer in slapen. Ok, we hebben wel maar 2 queenbedden en niemand wilde nog in die sofa slapen nu. Dus hebben de meisjes het bed gedeeld☺️ Na niet erg veel slaap wakker geworden en ontbeten. De Indiaanse kinderen hebben we wat afgelet en hebben minstens 20 borden eten naar de kamer gebracht! Het waren hamburgers (bah) dus ze konden die in hun kamer opwarmen 's middags ofzo. We vonden het nogal onbeschoft eigenlijk. We hebben het dan aan de receptie gemeld van die pukkeltjes en die zei direct dat het misschien van bedwanten komt. Bah! Iedereen was nu vies geworden van alles. We hebben snel onze schoenen aangedaan, koffers allemaal gesloten en zijn vertrokken. Aan de receptie zei ze dat ze een verdelgingsfirma al had gebeld, maar het was nog nooit voor gekomen. Laten we hopen of we moeten van kamer veranderen ook nog. Embassy suites had ondertussen ook een nieuwe mail gestuurd ivm de aangepaste boeking, maar de prijzen waren gestegen😬, dus daar ook eerst even naartoe om dit te melden. Ze zou dit onmiddellijk weer veranderen en een nieuwe mail sturen. We vertrokken daarna eindelijk naar Venice Beach. Daar waren nog gemakkelijk gratis parkeerplaatsen te vinden in de straten die loodrecht op het strand uitkwamen. We wandelden naar de dijk en het zag er onmiddellijk uit zoals in de films: skaters, fietsers, rollerskaters en wandelaars. We waren oorspronkelijk van plan een fiets te huren, maar uiteindelijk hebben we het niet gedaan. Je was dan verplicht om op het fietspad te blijven en kon niet langs de winkeltjes flaneren. Daar moest je de fiets aan de hand houden. Dan zat je daar ook nog mee, dus we hebben besloten om de weg naar Santa Monica te wandelen, ongeveer 5 km. We passeerden heel veel wanden versierd met graffiti en speciale winkeltjes die versierde doodskoppen verkochten of de gezondheidsdokters die marihuana verkochten om je pijn te bestrijden...euh....ik hou het wel bij mijn eigen pijnstillers. Het rook dikwijls naar wiet ook. Langs de weg zagen we ook veel daklozen die zich douchten aan de publieke douches aan het strand, met hun karretje bezittingen naast zich. Echt erg. Op strand zagen we de lege volleybalterreinen en de baseballvelden die blijkbaar door een of andere gang in beslag genomen waren. Het was een leuke afwisselende wandeling maar we waren blij toen we het reuzenrad van Santa Monica zagen verschijnen. De temperatuur was ideaal en het werd steeds drukker. Aangekomen in Santa Monica zijn we natuurlijk op de pier gelopen voorbij het rad, de racebaan en andere kermisattracties. Helemaal op het einde had je een prachtig zicht over de Oceaan. Er stond wel veel wind en de meisjes kregen het zelfs koud! We kochten een magneet daar en die man gaf ons een plan mee en duidde aan waar het juiste einde van route 66 was. Op de pier zelf hebben ze ook een bord gezet, voor de toeristen maar dat is niet het juiste. Hij eindigt in Santa Monica Boulevard. Dus zijn we daar nog naartoe gewandeld. Het ligt in een park met schitterend zicht op de pier en de zee, maar het ligt er vol daklozen. We vonden het zowel erg als eng om er tussen te lopen. Precies of je komt in hun territorium terecht. Hier hadden ze zelfs niet allemaal een tent zoals gisteren nog het geval was in die wijk. We hebben nog nooit zoveel bedelaars en daklozen gezien als hier in LA. Daarna zijn we het hele eind weer terug gewandeld. We moesten een beetje de pas erin houden want mijn been deed al goed pijn en bovendien werd het weer later en later. We kochten nog een xl ijsdrank en hebben nog even naar het skatepark staan kijken. Wat kunnen ze dat goed zeg! Ze springen gewoon omhoog op die planken en komen weer goed terecht. Muscle Beach was ook wel grappig. Er stonden allerlei toestellen van in de atletiek die je gratis kon gebruiken. Sommigen konden er echt wat van, anderen maakten zich eerder belachelijk, maar dat bezorgde ons wel wat humor😜 Plots moesten we dringend uit de weg want ze waren aan het filmen. Geen bekenden te zien. Er liep wel iemand bij met een bord dat we slechts vluchtig konden lezen en waar op stond dat we akkoord zijn dat we meedoen als figurant, want wij stonden er nl ook op denk ik. Allemaal wel leuk om eens te zien. Hoe sommigen er bij lopen, of met hun magere hondjes wandelen, of opgedost zijn alsof ze een enorme inspanning gaan doen: echt grappig om zien. Zo kwamen we terug bij de auto. We zouden toch weer in de file zitten, dus zijn we nog even voorbij Google gereden, die een grote verrekijker als voorgevel hebben. Dat werd wel een foto uit de auto. Drie kwartier later dan Tom Tom oorspronkelijk zei kwamen we aan in het hotel. Daar was managers reception: ijsjes en wafels😩 De hele bende kinderen verscheen weer ten tonele en aten hun buikje vol😳 De man aan de receptie zei dat ze de kamer geïnspecteerd hadden en niks gevonden. Morgen kwam er nog iemand kijken voor een 2nd opinion, maar volgens hen was er niks aan de hand. Toch al wat geruster, de puntjes jeuken ook niet dus ze heeft er eigenlijk geen last van. 's Avonds zijn we nog naar Walmart geweest om wat eten te kopen dat Charlotte kan meenemen. Terwijl zij haar tas inpakte hebben we haar boardingpass afgedrukt ed. Nadien nog even gekeken naar HP. Iedereen is ook mooi gebruind vandaag😉 Morgenvoormiddag alles nog eens checken en overlopen met haar en in de namiddag brengen we haar naar de luchthaven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten