 | Hotel: Residence Inn Palmdale Aantal miles gereden: _ miles Hoogste temperatuur vandaag: 104 °F |
Het was superdruk aan het ontbijt, we hadden geen plaats om te zitten. Dus moesten we wachten en gingen al maar in de lobby zitten. Uiteindelijk kwam er een tafel vrij van mensen die te lui waren hun boel op te ruimen. Heb ik zo'n hekel aan, het zijn meestal Chinezen, geen idee hoe dat komt. Bovendien was er al veel op. Iedereen had al snel toch voldoende gegeten en toen kon het inpakken beginnen, altijd een vervelende klus. Tegen 10.30u zijn we pas vertrokken. Het vroeg opstaan lukt niet zo goed meer☺️ Na geld te zijn gaan pinnen in het casino tov het hotel en heel goedkoop de auto vol te tanken, waren we eindelijk op pad. Het casino zat trouwens al goed vol, allemaal gepensioneerden... Vandaag ging het richting LA, dus het was onze laatste rit door het onherbergzame Nevada. We zagen onderweg stukken grond te koop staan: wie wil hier nu wonen? Toch wel heel erg afgelegen? En hoeveel zou de grond hier kosten? Er stond heel wat wind wat je goed voelde aan de auto ondanks dat die afgeladen vol zat. Onder de muziek van Heavy Metal waren we al snel in California. De satellietradio heeft verschillende genres, alsook alle gezinsleden, dus wisselen we af. De eerste stopplaats vandaag was Castle in Clay in Shoshone . Hier kon je openingen in de kleirotsen zien waar vroeger mensen woonden. Op zich was het niet veel soeps, maar als je toch voorbij rijdt, kan stoppen geen kwaad: even de benen strekken. De weg vervolgde zich langs het zuiden van Death Valley dat nu ook is afgesloten is. We zagen langs de weg weer de hele tijd die lelijke struiken met stekels waartussen nooit iets groeit, tenzij een Joshua Tree. We weten er de naam niet van. Volgens ons komt die gewoon meest voor op aarde 😩 Toen kwamen we aan de afslag voor Mojave National Preserve, een nieuwe geasfalteerde baan waar we al direct bijna niemand meer tegenkwamen. Twee om precies te zijn, heen en terug dan nog ook. We hadden de zaklampen klaargelegd om in een lava tube neer te dalen via een ladder, maar die was enkel te bereiken via een dirtroad. Eerst was de weg zanderig, dus goed bereidbaar met de SUV, dan kwamen er kleine steentjes tussen en na anderhalve mijl al grote scherpe stukken rots ook. Het was 5 mijl enkele richting en op dat moment hadden we ook geen bereik meer. Ik kreeg het dus benauwd en de anderen vonden het toch ook risky, dus zijn we teruggekeerd. Weer de asfaltweg terug genomen, met slechts een tegenligger... Dan maar direct verder gereden naar het hotel in LA. Maar ja, door dat nog te veranderen, was het niet opgenomen in het roadbook, dus geen adres. De roadatlas werd boven gehaald en zo raakten we toch in de juiste richting, in de auto stond uiteraard de airco aan, maar ik zat de hele tijd in de blakende zon, ik ontplofde bijna, terwijl de kinderen achteraan kou hadden. He? Koud? Het was 106 nog altijd.. De weg was saai zoals autostrades zijn. Ze rijden hier toch ook zo gevaarlijk: inhalen van links en van rechts, je weet nooit wat iemand gaat doen. Ik vind het eng. In Barstow hebben we de afslag genomen om even naar toilet te kunnen bij Mc Do en daar op internet het adres te kunnen opzoeken. Helaas was daarnaast ook een opgewaardeerd route 66 restaurant en dus alle parkings bezet met bussen touroperaters. Vreselijk. We zijn dan in het benzinestation ertegenover geweest en hebben daar ons taartje op gegeten dat we gisteren gekocht hadden: het was superlekker helemaal opgevuld met kersen. Geen wifi, maar de Tom Tom kende de naam van het hotel al zelf. Daarna weer nog anderhalf uur in de auto met af en toe file owv wegenwerken. We zagen wel weer een enorme lange trein met wel 100 wagonnen. Gewoon te lang om op de foto kunnen. Verder ook nog oneindig veel windmolens bij elkaar op enkele heuvelkammen en tot slot ontzettend veel zonnepanelen allemaal te ver om goed op foto te zien, maar tenminste wat te doen🤗 Eindelijk kwamen we toe in het hotel. We hebben hier een geweldige kamer, eigenlijk een appartement: 2 slaapkamers, 2 badkamers, een volledige keuken en zithoek. Nu we een mega ijskast hebben zijn we naar Walmart gereden en hebben daar een lekker slaatje gekocht, de kinderen vers stokbrood met Nutella! Ondertussen keken we naar de volgende HP film. Tegen 22u is iedereen gaan slapen want ik had barstende hoofdpijn die maar niet over ging. Morgen dagje Hollywood. Als het ontbijt ed meevalt blijven we misschien wel de hele tijd hier, we zien wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten