zaterdag 16 juli 2016
Dag 14: Pahrump
Vandaag werd een dagje Las Vegas strip, kwestie van 'we zijn hier nu toch'. Het ontbijt was heel lekker, maar we merken dat we steeds sneller vol zitten. Heel raar, maar goed voor de lijn☺️ Tijdens het ontbijt stond tv op, zoals gewoonlijk een megascherm, alle, schermen en het was Trump die een live speech gaf en zijn nieuwe vice president voorstelde: Mike Spence. Daarna kwam die ook nog een speech geven. Het gekke was dat er geen scheldwoorden gebruikt werden. Hillary werd wel eens genoemd, maar het viel best mee. De vice president werd naar voor geschoven als ideale man, 31 jaar gelukkig getrouwd, nog marineofficier geweest, zelfstandig advocatenbureau geleid, 3 kinderen van in de 20.... Op het einde kwamen ze ook allemaal het podium op: alle vrouwen om ter slankst en om ter mooiste langste haren. Gelijk een reclamebladcover. Op tv zien we hier trouwens dagelijks reclame van beide kandidaten. Blijkbaar hebben ze zelf niks positiefs over te brengen, dus tonen ze filmpjes van de ander waarin ze die afbreken. Die van Hillary is het langste en gemeenste eigenlijk. Als we hier praten met mensen horen we dikwijls dat ze geen van beiden geschikt vinden en dus ook niet gaan stemmen. Als we hen vertellen dat wij stemplicht hebben, vallen ze achterover. Ze zijn blij dat zij niet moeten kiezen tussen 2 slechte kandidaten horen we dan. In Las Vegas hebben we de auto geparkeerd bij Hooters, niet ver van de strip. Daar kan je de hele dag gratis parkeren, bij de andere hotels was het meestal enkel het eerste uur. Charlotte wou graag eens 'grondig' deze kant van de Strip bezoeken. Die hadden we vroeger al eens gedaan, maar eerder vluchtig. Ook al waren ze toen nog klein, ze herinnerden zich toch nog veel. Toch fijn om dat te ondervinden, dat de reizen toch ook echt iets nagelaten hebben. Marie-Laure was toen immers pas 8. We begonnen in de hete zon te stappen naar Luxor. Er stond opvallend veel wind; het was natuurlijk hete, maar het gaf toch een iets verfrissender gevoel. In Luxor hebben we de hall ingekeken: nog steeds dezelfde exhibitions als 6 jaar geleden, van Titanic en Bodies. Wel heel mooi, maar ik wist niet dat ze zo lang, of misschien wel permanent bleven. We namen de lift naar het 30ste om van daaruit binnen in naar beneden te kunnen kijken. Dat laatste ging niet, maar toen we verdiep rond liepen, waren ze een suite aan het kuisen: oh jee! Echt eentje uit de films. Met een grote salon, een glazen eettafel, nog een tafel met stoelen en verder konden we niet zien ☺️ De ramen waren allemaal schuin, nl. de wanden van de pyramide. We waren al aan het gokken wie hier zou logeren, toch niet Blink182? Die zijn momenteel namelijk hier. Ik had als enige via de spiegeldeur gezien dat er een trolley lag met een jongenstshirt op en een pet. Net op dat moment kwamen de bewoners er aan: 2 eerder sjofel geklede mannen. Toch een beetje een teleurstelling, en waarom in godsnaam huren die zo een groot appartement? Goed, we wilden toch graag een kijkje van boven naar beneden , dus we namen de lift naar het 22ste. Dat was allemaal niet zo simpel want de ene ging van 1 tot 5 , de andere van 22-30 enz. Eigenlijk het principe van in New York. De lift trilde ook erg heen en weer omdat hij schuin omhoog ging. Er werd natuurlijk nog even gediscussieerd over hoe die wel bewoog toen we daar zo stonden op het 22ste en de liftschacht zagen. Het was een machtig zicht, ik werd er draaierig van, zo hoog dat dit was! Per verdieping was er wel maar één plaats met liften, dus we zagen ons daar al sleuren met al onze bagage, zo'n hele verdieping ver.🤔 Er stond al een lange rij bij de checkin ondertussen. Van daaruit zijn we binnendoor naar Mandala Bay gestapt. Daar hebben ze haaien zitten en die hadden we nog nooit gezien. Er leek maar geen eind te komen aan deze weg, zo lang! Gelukkig wel in de airco. We liepen door de shops en een was echt een hele toffe bij. Ze verkochten originele memorabilia van films, rocksterren ed. Zo hing er een originele gitaar van Kurt Cobain, ingekaderd en alles, gesigneerd ook. Fantastisch! Prijskaartje: 12500$, wel gratis verscheping naar je thuis. Hahahaha! Dat had er nog wel bij gekund. Als je dat hebt hangen, echt geweldig toch? Er hing ook veel van James Bond en wat nog? De jongens hadden weer geluk: er hing een ingekaderde gesigneerde LP van The Ramones, maar 1600$. Zo hebben we nog vanalles daar gezien, echt de max! In Amerika zie je toch vanalles. Zo kwamen we een winkel tegen met aan de ingang links 2 poppen: Trump en Clinton. Dan kon je een foto nemen bij je favoriet. Rechts stond Obama in z'n eentje. Wel, Trump heeft hier ontzettend veel bijval. Sommige mensen namen zelfs de nek van Hillary vast en wilden zo op de foto. Echt gekke toestanden. Ze verkochten ook vanalles van de campagnes: Dump Trump dingen of Hell no Hillary. Zalig om in rond te snuisteren en de gekte te ontdekken die in België gewoon ondenkbaar is. Uiteindelijk kwamen we aan in Mandala Bay, het volgende megahotel dus. Dat moesten we helemaal tot aan het einde lopen voor de sharks. Voor de niet-kenners, dat zijn dus kilometers he! Zo liepen we voorbij de hotelzwembaden die gigantisch groot waren, de zee werd nagedaan in het ene, het andere was een wild waterrivier en dan nog een 'gewoon' met gekke vormen. Mensen lagen wel als mieren op elkaar, niets voor ons. Bij de sharks aangekomen bleek dat ze niet (meer) gratis waren: 20$ pp. Ja, daaaag, dan gingen we wel weer weg😃. Het hele eind dus terug gestapt. Gelukkig kwam je geregeld een wc tegen waar je ook weer hypermoderne dingen zag. Het casino moesten we ook door natuurlijk en het was gigantisch! Deze keer geen controle, dus we konden er gewoon tussendoor lopen. De kinderen konden ook eens op een stoel gaan zitten en doen alsof. Toch een speciaal publiek, die gokkers. Bovendien viel op hoeveel ervan zaten te roken. Het roulettespel zoals ze tonen op tv is nog altijd leukst om zien vind ik. Die croupiers die zo de jetons bij zich harken en de kaarten heel snel omdraaien. Leuk! Ondertussen waren we weer in Luxor en moesten we enkele keren de weg vragen naar het volgende hotel Excalibur. Ook dit bereikten we ondergronds. Hier waren zelfs rolbanden aangelegd om de afstand te overbruggen. We waren echt alweer vergeten hoe echt mega groot hier alles is. Je weet het natuurlijk nog, maar opnieuw zien bracht toch steeds nog verwondering teweeg. Hier hebben we ook door het hele grote casino gelopen, wat foto's getrokken en zo weer via shops en foodcourts naar New York New York geslenterd. Het valt ons trouwens op dat het eten echt veel duurder geworden is. Vorige keer aten we hier voor 2 $ een large hotdog en nu was een kleintje al 7! Oh ja, en voor een sausje er op was het telkens nog een dollar erbij. Dat is toch echt van het goede teveel. De racebanen bij NY NY gingen niet ofwel zat er niemand in. Ze zien er van dichtbij wel spectaculair uit! Ook hier weer een groot casino, maar die hadden we ondertussen al genoeg gezien. We zagen door het gigantische raam daar wel dat de winkels aan de overkant ons wel aanstonden, dus we spraken af om tot Hard Rock Cafe te gaan en niet verder. Ik werd al serieus moe. We moesten hiervoor naar buiten en het was heel warm maar nog steeds erg winderig. De natte stoom die door de winkels op het voetpad werd geblazen werd gewoon weggeblazen en hielp dus niet. De eerste winkel was Adidas. Marie-Laure wil al heel lang een speciaal model, maar ik vond ze in Athene, waar we ze zagen echt te duur. In België vond je ze enkel online en ook voor dezelfde hoge prijs. En kijk: wat zagen we hier staan? Dé special edition! En dan nog wel aan de helft van de prijs van bij ons. Er werd er eentje heel erg gelukkig met haar nieuwe paar stappers! En het is niet eens een outletstore, gewoon de retail. Daarnaast lag de M&M store, dus ook daar maar even naar binnen. Maar oh zo druk! Toch even gaan kijken naar de verschillende soorten die ze hebben: 125 kolommen stonden er, alweer gigantisch. Dan waren we eindelijk in het Hard Rock Cafe beland. Drie verdiepingen vol memorabilia: de jongens kregen er weer niet genoeg van😱 Er hing hier ook echt wel heel veel. We mochten zelfs op de bovenste verdieping waar ze soms optredens geven. Moesten we toch zelf ook even op het podium kruipen, net kleine kinderen☺️ In de shop vond Victor een tshirt en al een muts voor deze winter, Charlotte een topje en Luc een sleutelhanger. Weer een zak rijker om te dragen. Van hieruit zijn we terug naar de auto gestapt en dan nog eens langs het Welcome to Las Vegas sign gereden. Daar stond weer een hele rij! We hebben er niet op gewacht en hebben langs de zijkant een foto genomen, gewoon als souvenir. Daarna trakteerde Charlotte ons op een McDo's ijsje en Frappé. Dankjewel meid! Bij het hotel aangekomen zijn we in de Walmart nog wat boodschappen gaan doen. Ieder koos voor zichzelf wat hij wou eten op de kamer, lekker gemakkelijk. Ondertussen waren het allemaal celebraties roddels op tv, echt om te lachen hoe ze hier doen. Dan hebben we nog wat blog gedaan en naar een Harry Potter verder gekeken. Dat was alweer een tijdje geleden. Het was een leuke extra ongeplande dag vandaag!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten