Dag 22:Palmdale

Hotel: Embassy Suites Palmdale  Aantal miles gereden:  _ miles Hoogste temperatuur vandaag: _ °F

Vandaag wordt een kort verslagje. Er is nl niet veel gebeurd. Het was superdruk aan het ontbijt. Er stond zelfs een extra stand om je verse eitjes te bestellen. Volgens de serveerster kwam dat doordat er veel geëvacueerde mensen naar hier gekomen zijn. Als ze een brandverzekering hebben, betaalt die immers toch de rekening... Op het nieuws zeiden ze dat 20% van de brand ondertussen onder controel was. We lieten het ontbijt ons weer goed smaken en namen alle tijd, want er stond een luilekkerdagje op het programma. Toen ik de gordijnen opendeed zag ik dat ze buiten op het terras allemaal paarse stoelen aan het klaarzetten waren, met een blauw breed lint errond. Er zou dus een wedding plaatsvinden! Dat vind ik zowiezo al leuk om naar te kijken, maar zeker hier. Het gaat toch nl helemaal anders als bij ons: geen stadhuis, geen kerk...gewoon buiten in een hotel. Beetje gek voor ons. Toen we nog wat zaten napraten bij het ontbijt, zag ik de bruidsmeisjes al aankomen. Een na een druppelden gasten toe. Om te dikker en om ter spannendste kleed hadden ze aan, met hakken waar ze nauwelijks op konden lopen. Charlotte, dit had jij zo leuk gevonden! Ik kon me je commentaar al inbeelden. Victor hield het na een tijdje bekeken en wij veranderden van plaats naar comfortabele zetels. Ik had een goed plekje uitgekozen dat ik de bruid goed zou zien aankomen. Toen bedacht ik dat we de camera niet mee hadden genomen. Dus snel naar 6de verdiep en weer terug, maar nog steeds op tijd. Inmiddels waren de gasten al buiten gaan zitten, behalve de 4 bruidsmeisjes. Ik bedacht plots dat de bruid langs achter zou toekomen en zo naar voor zou schrijden. Dit betekende dat ze dus niet langs de liften kon komen waar we zicht op hadden. Vanuit onze kamer konden we de gasten wel zien zitten, dus maar snel naar boven om ze daar te zien toekomen. Iedereen was gaan zitten, dus het zou zo wel beginnen. En kijk, de deuren van de lift gingen open toen we op het 6de toekwamen en wie stond daar met iemand van het hotel? Juist: de bruid! Ik vroeg of ik een foto van haar mocht nemen en feliciteerde haar. Als je niks vraagt, krijg je niks he... Op de kamer konden we dan zien hoe ze naar voor ging met haar vader. De weinige mensen die er zaten, waren allemaal erg aan het zweten. Er stond een waterreservoir waar gretig van gebruik werd gemaakt. Na een kwartiertje was de ceremonie gedaan en feliciteerden ze elkaar - voor ons weer in het zicht. We keken daarna welke state parken we morgen best konden doen, toen het steeds donkerder werd buiten. En inderdaad, er was weer breaking news: een dorpje 11 mijl van hier werd volledig geëvacueerd owv de brand. Er was nog slechts 10% onder controle. Wat erg! Het LA Forest waar we ev naartoe zouden gaan, is helemaal afgsloten. We hebben een tijdje staan kijken naar de veranderingen in de lucht. Soms zag je echt een rode gloed, best creepy om te zien. We snapchatten wat met Charlotte en oma en opa, Victor skypte met Lise. We aten dan een yoghurtje en wat nootjes en gingen naar het zwembad. Dat is gelukkig binnen. Normaal niet zo gezellig maar nu hadden we het helemaal voor ons alleen. De jacuzzi met schuim was erg heet maar deed deugd aan mijn rug. Ik heb er een tijdje ingezeten, beetje baantjes gezwommen in het koude zwembad en buiten gekeken naar de steeds dreigender wordende lucht. Het was zo erg dat je asdeeltjes zag vliegen! We besloten om morgen toch maar meer centrum LA te gaan, naar een oude wijk en dan op de terugweg ev te stoppen bij een state park, afhankelijk van de toestand van de wegen. Luc wou het water niet in omdat hij weer pijn heeft in zijn oor. Het zou niet de eerste keer zijn dat hij thuiskomt met een oorontsteking. Gelukkig heb ik meer dan genoeg ontstekingsremmers mee😚 Na een douche zijn we weer naar de lobby geweest voor de Managers Reception, hebben een beetje bijgepraat met de kinderen want die hadden ge-ipod en ge-ipad de hele middag . Ondertussen zagen we op ABC dat de freeway naar LA volledig afgesloten was wegens brandgevaar! Hij mocht enkel nog gebruikt worden door mensen die wilden evacueren. Dat waren er erg veel, want we kunnen hem zien vanuit de hotelkamer. Heel raar om in de andere richting niemand te zien rijden. Morgen naar LA geraken zou dus niet zo simpel zijn. We zijn met de auto even de weg opgegaan en de auto zat onder de asdeeltjes! De oprit was inderdaad afgezet met kegels en een politiewagen stond erbij. Als ze dat voor al die op- en afritten zo snel geregeld hebben, chapeau! Als we deze blog actief zetten, is de snelweg net weer geopend. De brand breidt echter steeds meer uit. Er is nu nog maar 5% onder controle ipv 20 deze ochtend. Wordt vervolgd....