Dag 21: Los Angeles

Hotel: Embassy Suites Palmdale  Aantal miles gereden:  _ miles Hoogste temperatuur vandaag: 106°F

Wat een luxe ontbijt in dit hotel zeg! Er is zelfs een vegan ontbijt met een groen drankje dat er erg vies uit ziet maar heerlijk smaakt: spinazie, komkommer en nog iets.. De fruitsla is fantastisch met blauwe bessen, braambessen, aardbeien, soorten meloen, verse ananas... Verder is er de usual stuff te verkrijgen maar ook een cook to order omelet. Luc kiest er een met peppers, bacon en cheese, ik hou het bij de simpele 'sunny side up'. We hebben een hele tijd zitten genieten van dit ontbijt. Ze kwamen ook telkens afruimen van je tafel: geen plastieken of isomo bordjes die je zelf in een grote vuilnisemmer moet doen. Ik ben blij dat we hier blijven tot de laatste dag! Het is echt prachtig hier. Vanuit het venster zagen we nog steeds een donkere en geelachtige gloed boven de bergen van de brand gisteren. Voor vertrek zijn we nog even gaan tanken, de ramen gekuist en hier kon je gewoon tv kijken in de pomp waar je aan het tanken was. Er is een klein schermpje ingebouwd! Oh yes, this is America😃! We besloten dan om Red Rocks Canyon SP te bezoeken zodat we zeker geen last zouden hebben van eventuele brandhaarden. Onderweg zagen we massaal veel windmolens staan en nog meer zonnepanelen. Er woont niemand, dus ze hebben alle plaats! De temperatuur was ondertussen weeral geklommen tot 108°F. Er stonden borden op de freeway dat iedereen extra aandacht moet hebben wegens extreme droogte. Bij het eerste stoppunt voelden we al direct hoe heet het was. We besloten om het trailpad niet te volgen, want dat zag er maar saai uit.😩 De rotsen met witte en rode strepen zag je al vanaf de weg liggen, maar we zijn het pad eerst gevolgd tot op de heuvelkammen. Daar verscheen weer een nieuw panorama. Wat zijn er in Amerika toch veel mooie verscholen plekjes! Vanaf de kam kon je alles goed zien, dus zijn we wat tussendoor de rotsen gestapt. Dat was niet zo makkelijk, want er waren diepe washes waar je doorheen zakte. Maar wél leuk! Helaas bij de rotsen ook geen schaduw. Een beetje verder en hogerop was dan eindelijk een klein grotje waar we met vier net in de schaduw konden staan. Victor vond stukjes bot, misschien van een vleermuis? We trokken wat foto's, maakten de rugzak lichter door wat te drinken en begonnen aan de terugweg. Naar beneden gaan vind ik altijd erg eng, ook nu weer. Maar met een hand hier en daar lukte het toch. Gelukkig stond er een toilet op de parkeerplaats, die nog proper was ook. De tweede stop leek minder spectaculair, maar was het zeker niet! Marie-Laure besloot wel in de auto te blijven en vond het te warm. Maar onder het motto 'we zijn hier misschien maar één keer' ging ik dapper mee. Als een jonge hinde huppelt Victor echter met de rugzak van steen op steen, hem volgen is onmogelijk. Voor wat fotostops kon hij toch wachten en hij hielp me dapper verder, want ik durfde alweer niet☺️ ik was blij dat ik het toch gedaan had, want wat was het mooi daar! En zo mooi! We hebben eventjes genoten van de stilte en de rust daar, maar niet te lang want Victor had de rugzak precies nog altijd aan, ook al had hij hem af gedaan😱. Heet, heet en drukkend warm. Terug naar de auto was weer moeilijker, maar ik deed het toch maar😰 De laatste stop was bij een campground waar je een loop kon maken. Er kampeerde niemand, het is ook veel te heet daarvoor, maar je zou wel een prachtig zicht hebben dicht bij de rotsen. En al die Joshua trees! Waarom hier geen Joshua Tree park is: geen idee, ze groeien hier namelijk overal. Om 15u ging de wekker af voor mijn medicijnen, dus besloten we te stoppen en een ijsje te eten. Smaakte weer zoals altijd. We waren erg goed op tijd in het hotel, zodat Victor nog kon skypen met Lise en we de blog en foto's al klaar hadden voor de avondreceptie. Die smaakte weer voortreffelijk! We wilden eerst gaan zwemmen, maar de lucht ruikt hier ongelooflijk naar brandlucht, dus niet zo fijn om daar in te liggen. De zon komt hier niet meer door de rookwolken waardoor het ook erg drukkend is. Op foto zie je er niet veel van, maar hij ziet gewoon wit ipv normaal helder blauwer en er hangt een hele dikke smog. Het wordt uitkijken wat we nog kunnen doen want de brand breidt momenteel nog steeds uit. Vandaag was iedereen dus vroeg gedoucht en hebben we 's avonds naar een film gekeken.