donderdag 14 juli 2016
Dag 12: Pahrump
Wat was dit een vervelende dag voor in een vakantie mee te maken. Het ontbijt begon al pover. Het hotel zelf is wel ontzettend modern, groot en erg mooi. Alles splinternieuw. Misschien waren onze verwachtingen dan te hoog? Maar ja, wij zijn gewone mensen en hoeven geen cheeseomelet of Grieks yoghurt of blauwebesssenconfituur😱 Ach ja, morgen zou het ontbijt wel beter zijn, want ze wisselen dagelijks af met iets anders. Het was waarschijnlijk gewoon een voorteken... Na het ontbijt zijn de kinderen op de kamer gebleven om de sociale contacten met het thuisland wat te onderhouden. Luc en ik zijn naar de eerste bandengarage gereden die we hier gisteren gezien hadden. Daar moesten we eerst een volgnummer nemen, dan zouden we om 12.30u terug moeten komen om eventueel te weten of ze de band konden maken. Nou zeg! Na een beetje aandringen wou een technieker onder de auto kijken welke maat van band we nodig hadden. Toen zei de baas direct van die hebben we niet en daarbij een rental company wil altijd een nieuwe band. Hij toonde een andere firma even verder op de weg. Ik vroeg nog of we de maat van de band even mochten weten. Nee, dat mocht niet, de anderen moesten ook hun job maar doen. Ok dan. In de andere bandengarage waren ze veel vriendelijker, ook toen ze hoorden dat we eerst aan Hertz moesten vragen of de offerte goed was. We kregen een officiële offerte: 298$ was het voor een nieuwe band incl afstellen, werkuren en tax. Toen begon het bellen en doorverbinden en nog eens bellen... Bleek dat de roadservice geen goedkeuring kon geven, daarvoor moesten we bellen naar de verhuurders op LAX want het was hun auto enz. Uiteindelijk kwam het erop neer dat we naar Las Vegas, ongeveer 100 km van hier, konden rijden om de auto om te wisselen voor exact dezelfde. Ze hadden er zo een staan, incl satellietradio en hij was voor ons gereserveerd. Dus gingen we het aangename aan het vervelende koppelen en ook nog maar eens de strip in LV een bezoekje brengen. De kinderen opgehaald, auto volledig leeggemaakt en op weg. Alles had net z'n eigen plekje zo wat gevonden, nu moesten we het omruilen. In Las Vegas Airport aangekomen, gaven we de auto af en vertelden van de lekke band: of de auto soms in een zandstorm gestaan had omwille van het vele vuil? Ja, dat was zo zeiden we. Ook niet gelogen eigenlijk. Hij ging even overleggen met iemand en kwam toen met een papier af dat het ok was. Sleutels achter gelaten en wij op weg naar het kantoortje van Hertz Gold Members in diezelfde ondergrondse garage. Waar we de nieuwe wagen konden afhalen? He? Ze wisten van niks! Er had niemand gebeld! Had de man aan de telefoon zomaar gelogen? Terwijl Luc aan de lijn hing had hij - zogezegd - naar LAS gebeld omdat we zeker wilden zijn dat we niet voor niks heen en weer reden! Oh wat waren we kwaad! Daar stonden we dan. En nee, ze konden ook geen andere meegeven want ze hebben nooit zo'n groot model in stock. Ok, we hadden op hun website gelezen dat er 23 kantoren waren in LV van Hertz. Konden ze misschien rondbellen of een daarvan dan toch een FullSize Suv had staan? Nee, dat had geen zin want zij waren leverancier van al die kantoren! Oh jeetje, wat een ellende zeg. De manager was er al direct bijgehaald, hij wist ook van niks. Hij kon een minivan meegeven en dan de dag erna om onze eigen SUV komen die ze zouden gemaakt hebben tegen dan. Dan moesten we weer heen en terug! Dus na wat gediscussieer hebben ze de band dan onmiddellijk gemaakt. Bijgevolg hebben wij daar met 5 op 4 zeteltjes zitten wachten in dat kantoortje tot 17u. En als we een klacht wilden indienen of een korting vragen moesten we dat in LAX regelen als we daar de auto inleveren. Zij zouden dat zeker geven, maar kunnen niet over dit dossier gaan... makkelijk praten dan! Toen was iedereen het zo kotsbeu en zijn we naar ons hotel terug gereden. Om er toch niet helemaal een verloren dag van te maken, hebben we op de terugweg Red Rock Canyon Conservation Area bezocht. Dat lag toch op de weg. Het is een asfalten loop die je moet volgen met verschillende uitzichtspunten. De eerste waren de mooiste. Eindelijk zagen we nog eens rode rotsen! Die zijn toch echt mooi. De zon begon onder te gaan, dus de gloed op het rood en wit was prachtig. Het was wel nog altijd bloedheet, dus een verre wandeling zat er niet in. Bovendien was het al laat en sinds het ontbijt hadden we niks meer gegeten. We zijn toch nog enkele keren uitgestapt om te genieten van het uitzicht, maar iedereen was moe en suf. Toch konden we nog enkele mooie foto's maken. Kortbij het hotel is een casino met een buffet, dus we wilden wel eens gaan eten. Maar eens binnen zag eht er toch niet zo smakelijk uit. Omdat de Chinees ons gisteren zo goed bevallen was en we allemaal echt honger hadden, hebben we ook vandaag gekozen voor het Chinees buffet. Ondertussen hadden we toch weer een klein beetje Las Vegas' gevoel gehad :) In de kamer hebben we dan naar de route gekeken en wat we konden en/of moesten veranderen. De lekke band kwam van een nagel, dus dat kan je overal tegenkomen, maar het feit dat er geen bereik was had me toch de stuipen op het lijf gejaagd eigenlijk. In elk geval hebben we dit hotel voor een extra nacht geboekt. Naar Beatty rijden had geen zin meer omdat de wegen in Death Valley die je van daaruit kan doen allemaal afgesloten zijn. Na kort aandringen kregen we zelfs een fikse korting: lekker mee genomen! Er mag ook eens wat goed gaan. De ene knie van Marie-Laure is immers weer beginnen etteren ook, dus moest speciale verzorging van voor af aan. Toen Luc nog eens nakeek hoeveel dirtroads er eigenlijk nog in onze verdere reis zaten, kregen we te zien op de websites van die parken dat heel wat wegen niet meer berijdbaar waren. Oh nee! Het had dus geen zin om daar nog naartoe te gaan dan. Maar wat dan in de plaats? En dan moesten we daar nog hotels voor vinden ook. Het is altijd al zo'n zoektocht.... Met een wrang gevoel is iedereen gaan slapen. We hadden beslist om alles wat te laten bezinken en morgen rustdag te nemen in het hotel.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Misschien is het een idee om eens een paar dagen niets te doen aan de wond van marie-Laure (behalve eerst even schoonmaken) Ger heeft een aantal jaar geleden tijdens de vakantie een hele diepe schaafwond aan zijn arm gehad door een val. Ik had altijd geleerd dat je de wond (na het schoonmaken) aan de lucht moest laten drogen, Ger wilde persé zalf er op smeren. gevolg was dat de hele boel maar nat bleef en steeds weer ging etteren. Pas toen hij er niets meer op deed (ook geen verband) ging de wond al heel snel genezen.
BeantwoordenVerwijderenEn onze zoon was de dag voor een reis naar Rome met school aangereden en had een grote schaafwond op zijn gezicht. In Rome heeft hij er verder niets aan gedaan en er lekker mee in de zon gelopen. Toen hij na 10 dagen terug kwam was de wond al heel mooi droog en half genezen, hij heeft er ook geen littekens aan over gehouden.