Huidige tijd in België:
Huidige tijd in California/Nevada/Arizona:

zaterdag 9 juli 2016

Dag 7: Mariposa

Klik hier voor meer foto's van deze dag
Hotel: Miners Inn
Aantal miles gereden:  _ miles
Hoogste temperatuur vandaag: 92°F

Deze nacht enkele keren wakker geworden van telefoon door een onbekend nummer... Er stond enkel +32 en verder niks. Het andere was een geheim nummer. Dus als een van die bellers onze blog volgt: stuur ons dan een mailtje aub. Vandaag allemaal maar en tshirt aan en goed ingesmeerd, want van gisteren zijn we goed verbrand.... Het ontbijt was standaard, maar met én wafels én pannenkoeken én speciale koffies én weer aardbeien...eigenlijk helemaal niet standaard dus, maar je raakt er snel aan gewend☺️ Daarna alweer de knietjes een verzorging gegeven: die zagen er veel beter uit dan gisteren! We hebben het ook anders aangepakt voor vandaag: de ene knie kan al een grote gewone plakker op, en de andere doen we een windel om zodat de plakband niet steeds loskomt. Dat bleek een goede zaak want ze kon al beter stappen! Nadien frigobox gemaakt, bekers gevuld voor in de auto en we konden op pad. Na een half uur rijden trok ik foto's van een weg die ingezakt was en waardoor we over een noodbrug moesten rijden. Krijg ik de melding: 'geen kaart in toestel' oh nee! Die zat nog in de laptop! Toen we gisteren met de foto's bezig waren kregen we de melding van die inbraak en door al de commotie de kaart er vergeten uitnemen dus. Even aan de kant gaan staan maar en gelukkig zat er een lege reservekaart in de hoes van het fototoestel! Dat was al even spannend. We reden verder Yosemite binnen en bleven dit keer in de vallei beneden. De uitzichten waren weer prachtig. Aan een klein strandje hebben we ons bezig gehouden door met keitjes te spelen en om ter meeste keer op het water te laten kaatsen. Ra ra wie won? Marie-Laure natuurlijk, zoals bij elk spelletje ;) Voordien kon dit park door de omschrijvingen die we ervan lazen niet echt bekoren, maar we moeten onze mening herzien. Alhoewel ik het nog steeds niet het mooiste vind🤔 Het was heel druk en dikwijls stond er file of waren parkings vol. De shuttlebussen die we zagen rijden zaten ook al stampvol dus die wilden we ook niet nemen. Bij de kapel reed net een auto weg en konden we blijven staan voor de rest van de dag. De bedoeling van de kleine kerk daar ontgaat me nog steeds, maar we hebben toch maar een wens gedaan😉 Van daaruit zijn we via een boardwalk door lang gras naar het begin gestapt van de Lower Falls trail. Op deze weg kwamen we ook nog een jong hert tegen, moederloos alleen sprong het wat rond, maar voor ons leuk om naar te kijken. De weg naar de watervallen liep via een asfalten weggetje. Maar Victor nam natuurlijk weer liever de weg net ernaast😃😛 Bij het begin van het pad zag je zowel de lower als de upper falls, maar naargelang de trail vorderde zag je enkel de lower. Die waren nog groot, zeker gezien de tijd van het jaar. Ook hier kon je over stenen klauteren om dichter te komen bij de waterval, wat er natuurlijk eentje deed. We wandelden langs een andere weg terug langs de rivier en het was er echt om ter mooist. Jammer dat het zo druk was en mensen overal zaten te barbecueën, of overdadig te picknicken. Met hele families zaten ze daar een ganse namiddag lang. Wij aten gewoon een stuk brood onderweg en dat was even gezellig🤗 Daarna hebben we de verdere loop van het park gereden en zo gestopt bij mooie uitzichtspunten. Iedere keer veranderde het weer en telkens even mooi! We hebben ook nog een magneet gekocht als souvenir en begonnen dan aan de terugweg, in de file! Gelukkig viel ze al bij al nog mee en eens we de kampeerterreinen voorbij waren was het opgelost. In de auto heeft ml een beetje slaap ingehaald. Terug in het hotel is charlotte wat aan het zwembad gaan liggen en heb ik de blog van 2 dagen aangepast en Luc de foto's. Door die hele alarmtoestand hadden we daar de moed niet meer voor gisteren ☺️ 's Avonds zijn we in De Pizza Factory, een begrip hier aan het aantal klanten te zien, iets gaan eten. Het smaakte allemaal weer! Daarna waren we de planning voor morgen even aan het overlopen, toen we wéér bericht kregen dat er inbraak was in de living! Na wat getelefoneer  bleek er toch niks aan de hand. Blijft heel eigenaardig, want de detectoren werken via infraroodstralen enkel op warmte die beweegt, dus moeten ze toch ertens buiten gestaan hebben, dicht tegen het achterraam...we vinden het maar een griezelig idee en hopen geen zulke berichtjes meer te krijgen!Morgen rijden we een laatste keer door Yosemite, via de Tiogaroad en zo naar Mammoth Lakes.

2 opmerkingen:

  1. Weer zalige vakantie verhalen om te volgen! Jammer van ML haar knietjes. Alarm hebben we ook al gehad. Vlieg of spin of mot? Groetjes aan allemaal. Nathalie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kapoentjes,

    Geweldig dat de traditie van steentjes keilen in eer wordt gehouden. Ik was vijf toen mijn pa me dat leerde, in Echternach, aan een keitjesstrand aan de Sure. Aan datzelfde strandje, veel later, heb ik het aan mijn kinderen doorgegeven.

    Goh, dat moet een stressmoment geweest zijn, met die fotokaart. Anyway, de foto's zijn weer om van te snoepen.

    Toedeloe

    BeantwoordenVerwijderen