Dag 3: Los Angeles - Visalia

Hotel: BEST WESTERN Town & Country Lodge Aantal miles gereden:  _ miles Hoogste temperatuur vandaag: 82 °F

Deze nacht toch weer enkele keren wakker geworden. Gisterenavond ontvingen we nl het bericht dat de Titus Canyon en nog enkele routes die we eindelijk (na 3 keer proberen) zouden gaan rijden dit jaar, volledig afgesloten zijn. Er is op 1 juli een hevige storm geweest en die wegen blijven voor minstens een maand nog volledig afgesloten. 's Morgens hebben we weer decadent ontbeten, met aardbeien, meloen en Nutella, en voor Lise: ik heb een kommetje gegeten met gedroogde rozijntjes, amandelschilfers, gedroogde rode bessen en walnutnoten: echt lekker! Daarna op de kamer de valiezen moeizaam herpakt zodat niet altijd alles mee naar binnen moet in de kamer. Toen eens de route bekeken de dagen dat we naar Death Valley gaan, maar we kunnen er wel nog wat van maken, dus gelukkig geen hotels die herboekt moeten worden ed. Tegen 10.40u zijn we uitgecheckt en vertrokken naar de shooting. Het was niet zo heel ver rijden maar door file hebben we er toch anderhalf uur over gereden. Het deed toch wel een beetje creepy aan, zo'n shooting, gelegen in een soort industriepark. Toen we binnenkwamen zagen we allemaal geweren liggen achter glas, zoals je bij de bakker wat koopt, maar hier dan huurt. We kregen 2 banen naast elkaar toegewezen. ML en ik deelden er een en de andere drie dus de tweede baan. We kregen eerst elk kort uitleg hoe je met zo'n revolver moet schieten, de veiligheidsklep verwijderen, het magazijn opvullen met kogels enz. Ik vond het allemaal ingewikkeld, maar ML was er direct mee weg. Het was een .22 kaliber. We moesten oorbeschermers op en een veiligheidsbril, echt cool. Ik kreeg het zelf toch wel erg warm toen ik moest beginnen schieten. Het was immers echte munitie, geen losse flodders. Ons geweer haperde af en toe, dus we moesten het gaan ruilen voor een andere: het moest gekuist worden. Heel raar hoe je duwt en dan een klik hoort maar er toch geen kogel uitkomt. Net als in de films. De vloer lag vol hulzen van alle mensen die aan het schieten waren. Alle banen waren bezet. Ik vond het wel niet zo moeilijk om te mikken...rarara wie had de meeste keer raak in de buik geschoten? Inderdaad, de grootste bangescheet dus... Nadat al onze kogels op waren mochten we met een zwaarder kaliber geweer proberen, een AR15. Die woog ontzettend veel maar was wel veeeel cooler! Omdat ik dit ook durfde, werd ik omgedoopt door die heren daar tot coolste mom ever :) Het was echt een zwaar geweer met een rood lichtje dat dan scheen en dat de plaats aangaf waar je op mikte. Geweldige kick gaf dit! Iedereen kon er niet van over! We hebben onze hulzen en papieren shooting targets mee als souvenir. We brachten wel 3 uur door hier. Dan moesten we nog naar Visalia rijden, onze volgende stopplaats. Normaal een trip van 3 uur, maar helaas moesten we gans LA door met niks anders dan file. Ik werd zo misselijk als iets in de auto van voortdurend het afwisselend stoppen, rijden, remmen...ik blijf het hier ook gevaarlijk vinden: van elke kant kunnen ze plots voor je komen rijden. Tegen 19u moesten we de eerste keer tanken: duurder dan het was in LA, maar ja, het was niet anders. Luc gokte dat hij voor 50$ vol te zijn, de vrouw van het tankstation zei van 60$. Luc hield zich toch aan zijn gedacht en bij 49,8 stopte de teller, als dat niet goed gepland was :) Iedereen was ondertussen flauw van de honger, dus we zochten toevlucht tot onze crackers, maar welke gele letter verscheen aan de andere kant van de baan? Inderdaad, de M...dus daar maar gegeten: ze hadden zelfs nieuwe soorten met gegrilde kip en avocado: lekker! Met een nieuw gevulde beker vertrokken we verder richting Visalia waar we uiteindelijk pas toekwamen om 21.45u! Wat een lange rit! We hadden in het donker nl ook nog een file owv wegenwerken. Maar op de satelietradio spelen ze voortdurend de top 2000 (of 2K zoals dat hier heet), dus de meisjes hielden de sfeer erin door gezellig mee te zingen🎸😱 Gelukkig voor mijn rug is het morgen veel wandelen en meer afwisseling. Ons hotel dat we geboekt hebben binnen 2 weken in LA ligt echter niet ver van de plaats van de shooting. Aangezien we het niet zien zitten om elke dag die files te trotseren, moeten daar toch nog een ander voor zoeken, als we nog een prijselijk vinden😔 Daar hebben we vandaag echter geen tijd meer voor: iedereen ging snel bedje in en droomde over rifles and guns. Het was dan ook een unieke ervaring vandaag! Vanaf morgen gaan we de andere toer op en beginnen we aan de nationale parken die we nog niet eerder bezochten.